Hoe geef je een lezing? Een lang verhaal oreren vol feiten of diep doordachte meningen? Ik besloot om vooral in gesprek te gaan met de aanwezigen, in discussie. En wat bleek: de aanwezigen waren van mening dat mijn roman geen fictie was. Afgestudeerde mbo'ers die geen gevoel voor hiërarchie hadden, niet met gezag konden omgaan, geen kennis van zaken hadden, maar wel heel veel noten op hun zang: dat was wat ze dagelijks in hun bedrijven tegenkwamen. Ik vond het eigenlijk helemaal niet leuk om te horen. Wat gun ik die jongeren toch heel veel meer toekomst!
woensdag 25 januari 2012
maandag 23 januari 2012
Bibliotheekdienst: vaardig geschreven satire
De Bibliotheekdienst heeft een recensie over mijn boek geschreven. Met dank aan de heer Theo Hoogbergen.
De recensie
"De titel is de onthutsende samenvatting van wat een docent Van Geel ervaart op een ROC-instelling. Op de eerste en de laatste pagina staat een niet-werkend tourniquet in een torenhoog nieuw schoolgebouw, als symbool voor het onderwijsniveau, de afstandelijke sfeer, de alles nivellerende maatregelen van 'multi-inzetbare' docenten, die 'als dinosaurussen studenten frontaal toeblaffen met kennis die de volgende dag al weer verouderd is'. De hoofdpersoon – is het wonder? – verzuurt en raakt in conflict met zijn bestuur, dat uit managers bestaat, die een volstrekt andere taal spreken dan de docent met liefde voor zijn vak. Een roman in vier hoofstukken, ingedeeld in een twintigtal paragrafen, die in hun titels de negatieve opvatting van de auteur weergeven. Overdrijving blijft niet achterwege, maar veel is zeker herkenbaar in een praktijk van schaalvergroting, integratie van vakken, 'het nieuwe leren' en vooral van de verdwenen leerling. Vaardig geschreven satire, die met wat fijnzinniger nuances nog aan trefzekerheid zou hebben gewonnen."
De recensie
"De titel is de onthutsende samenvatting van wat een docent Van Geel ervaart op een ROC-instelling. Op de eerste en de laatste pagina staat een niet-werkend tourniquet in een torenhoog nieuw schoolgebouw, als symbool voor het onderwijsniveau, de afstandelijke sfeer, de alles nivellerende maatregelen van 'multi-inzetbare' docenten, die 'als dinosaurussen studenten frontaal toeblaffen met kennis die de volgende dag al weer verouderd is'. De hoofdpersoon – is het wonder? – verzuurt en raakt in conflict met zijn bestuur, dat uit managers bestaat, die een volstrekt andere taal spreken dan de docent met liefde voor zijn vak. Een roman in vier hoofstukken, ingedeeld in een twintigtal paragrafen, die in hun titels de negatieve opvatting van de auteur weergeven. Overdrijving blijft niet achterwege, maar veel is zeker herkenbaar in een praktijk van schaalvergroting, integratie van vakken, 'het nieuwe leren' en vooral van de verdwenen leerling. Vaardig geschreven satire, die met wat fijnzinniger nuances nog aan trefzekerheid zou hebben gewonnen."
zondag 22 januari 2012
Geen les! De school als vastgoedmagnaat
De VPRO zendt maandag 23 januari in de Slag om Nederland een programma uit over het nieuwe gebouw van het Arcus College in Heerlen. Dit ROC wist in de afgelopen jaren 60 miljoen euro te sparen en werd zo het rijkste ROC van Nederland. Het geld werd koste wat het kost opzij gezet voor de bouw van een futuristische scholencomplex. Een dwaas verhaal: schakel om 20.25 uur in op Nederland 2.
Een prachtig gebouw. Het rijkste ROC van Nederland. Maar het onderwijs werd er niet beter op. Hoe kan het dat een onderwijsinstelling zijn belangrijkste taak zo kon verwaarlozen? En wat moet er gebeuren met de acht panden die het Arcus college achterlaat in Heerlen, dat toch al kampt met enorme leegstand?
De makers van het programma hebben zich behoorlijk in het onderwerp verdiept en komen tot de conclusie dat schoolbestuurders zich zijn gaan gedragen als projectontwikkelaars die alleen geinteresseerd zijn in nieuwbouw zonder zich te bekommeren om de leegstaande gebouwen die ze overal achterlaten. Combineer dat met beroerd onderwijs en je hebt een schandaal, aldus de website www.betermboparkstad.nl
En natuurlijk een reden te meer om mijn roman Geen les meer te lezen!
Een prachtig gebouw. Het rijkste ROC van Nederland. Maar het onderwijs werd er niet beter op. Hoe kan het dat een onderwijsinstelling zijn belangrijkste taak zo kon verwaarlozen? En wat moet er gebeuren met de acht panden die het Arcus college achterlaat in Heerlen, dat toch al kampt met enorme leegstand?
De makers van het programma hebben zich behoorlijk in het onderwerp verdiept en komen tot de conclusie dat schoolbestuurders zich zijn gaan gedragen als projectontwikkelaars die alleen geinteresseerd zijn in nieuwbouw zonder zich te bekommeren om de leegstaande gebouwen die ze overal achterlaten. Combineer dat met beroerd onderwijs en je hebt een schandaal, aldus de website www.betermboparkstad.nl
En natuurlijk een reden te meer om mijn roman Geen les meer te lezen!
MBO Parkstad: Geen les meer is aanrader
De website www.betermboparkstad.nl noemt mijn roman 'Geen les meer' een aanrader! De site meldt dat mijn roman heel dicht de realiteit benadert waar docenten op ROC's mee te maken hebben. Tragisch: want ik gun niemand een school als het fictieve ROC Holland waar het verhaal zich afspeelt.
www.betermboparkstad.nl meldt: 'Het boek is met veel humor geschreven en dat is tegelijk ook een puntje van kritiek: er valt in het onderwijs op dit moment niet zoveel te lachen. Daar staat tegenover dat de schrijver een genadeloze beschrijving geeft van de ellende die competentiegericht onderwijs teweeg kan brengen. Voor iedereen die iets met het MBO te maken heeft een aanrader.'
Kijk op: www.betermboparkstad.nl voor meer informatie.
www.betermboparkstad.nl meldt: 'Het boek is met veel humor geschreven en dat is tegelijk ook een puntje van kritiek: er valt in het onderwijs op dit moment niet zoveel te lachen. Daar staat tegenover dat de schrijver een genadeloze beschrijving geeft van de ellende die competentiegericht onderwijs teweeg kan brengen. Voor iedereen die iets met het MBO te maken heeft een aanrader.'
Kijk op: www.betermboparkstad.nl voor meer informatie.
vrijdag 30 december 2011
24 januari lezing bij Rotaryclub Delft
Op 24 januari mag ik bij de Rotaryclub in Delft een lezing geven over mijn laatste roman geen les meer. Ik ben blij dat het boek zijn weg weet te vinden. Na het verschijnen van het boek op 24 november zal het de derde lezing zijn.
Half januari verschijnt er een artikel over de roman in 'Schooljournaal', het blad van de CNV Onderwijsbond. Misschien zet het artikel nog meer mensen aan het denken over de huidige onderwijsontwikkelingen.
Maar gelukkig wordt het boek niet alleen als politiek pamflet gezien. Ik krijg veel reacties van lezers, die het boek in één adem uitgelezen hebben, met smaak gelezen. Dat bevestigt mijn idee dat mijn 'vent' verpakt in 'vorm' goed uitpakt. Dát erkennen de recensies op internet ook, hoe verheugd ben ik daarover. En ook Paul van Liempt van BNR was deze mening toegedaan. Nu nog de publieke media....
Half januari verschijnt er een artikel over de roman in 'Schooljournaal', het blad van de CNV Onderwijsbond. Misschien zet het artikel nog meer mensen aan het denken over de huidige onderwijsontwikkelingen.
Maar gelukkig wordt het boek niet alleen als politiek pamflet gezien. Ik krijg veel reacties van lezers, die het boek in één adem uitgelezen hebben, met smaak gelezen. Dat bevestigt mijn idee dat mijn 'vent' verpakt in 'vorm' goed uitpakt. Dát erkennen de recensies op internet ook, hoe verheugd ben ik daarover. En ook Paul van Liempt van BNR was deze mening toegedaan. Nu nog de publieke media....
zaterdag 24 december 2011
Werken aan een nieuwe roman
2011 was een succesvol jaar. Een nieuwe roman over het MBO bij Uitgeverij Passage, lezingen en enthousiaste reacties op mijn boek Geen les meer. Maar als schrijver wil ik verder, naar een nieuw boek, een nieuwe film in mijn hoofd. Dus ben ik al begonnen met de eerste voorbereidingen voor mijn nieuwe boek. Een roman die heden en verleden met elkaar verbindt....
Op de foto licht ik alvast een tipje van de sluier op. De drie boeken heb ik reeds maanden geleden gelezen. Ademloos. Wat een bizarre periode in de Nederlandse geschiedenis!
Maar eerst een rustpauze van een paar dagen. Prachtige boeken lezen van collega's!
Maar eerst een rustpauze van een paar dagen. Prachtige boeken lezen van collega's!
zondag 18 december 2011
Afwisseling tijdens literaire show Groningen
Op vrijdag 16 december organiseerde Uitgeverij Passage een Literaire Eindejaarsshow. Een boeiende en afwisselende avond waarin ik samen met Anneke Claus, Lupko Ellen, Paul Gellings, Renée Luth, Bill Mensema, Herman Sandman, Meindert Talma en Rosa Timmer Groningen even tot een literair centrum van Nederland maakte.
De spits werd afgebeten door thrillerschrijver Lupko Ellen. Dit jaar werd hij genomineerd voor de Gouden Strop. Jammer dat hij hem niet gewonnen heeft, maar de nominatie is natuurlijk al een hele eer. En: hij is de best verkopende schrijver van uitgeverij Passage!
Daarna mocht ik naar voren komen. Presentatrice Cunera van Selma, journalist bij TV Noord, vroeg in een kort interview of ik nou ook zo'n dinosaurus was, net als de hoofdpersoon in Geen les meer. Wel, als men dat wil horen: welzeker! Een dinosaurus, een mammoet, een mastodont die terugverlangt naar brekend krijt en de geur van lesboeken. Het was een prima brug naar de fragmenten die ik voor ging lezen en de verhalen waarmee ik de fragmenten aan elkaar wilde knopen. Het publiek waardeerde het blijkbaar, want er waren flink wat mensen die het boek na afloop kochten en lieten signeren.
Na mij trad Paul Gellings op, schrijver, dichter en vertaler. Dit jaar verscheen zijn roman Verbrande schepen, een prachtig boek. Zijn zinnen golven, gelijk zijn stijl van voordragen. In februari 2012 zal hij een hoge Franse onderscheiding ontvangen.
Daarna volgden optredens van Anneke Claus, voormalig stadsdichter van Groningen en Meindert Talma, zanger, muzikant, schrijver en dichter. Beiden bekroonden hun prachtige gedichten met mooie muziek.
Van het optreden van Renée Luth (1979), beeldend kunstenaar, dichter en redacteur, was ik erg onder de indruk. Uit haar poëziedebuut Pingpongtong droeg zij prachtig voor. Haar stem en timbre volgden het ritme van de gedichten, haar gebaren en blikken verraadden het gevoel achter de woorden.
Van Bill Mensema verscheen dit jaar zijn derde roman ‘Captain Liefie’. Eigenlijk wilde hij niet meer voordragen, maar gelukkig stond hij afgelopen vrijdag op het podium. Het werd een prachtige performance die vraagt om meer.
Herman Sandman's verhalenbundel De dronken rechtsbuiten en andere helden uit het amateurvoetbal werd dit jaar uitgeroepen tot beste Groninger boek. Maar hij droeg voor uit zijn nieuwste bundel: De Lange leegte. Een humoristisch boek over dat barre, verlaten en gevaarlijke deel in het noordoosten van Groningen. De avond werd afgesloten door Rosa Timmer, columnist bij het Dagblad van het Noorden. Haar eerste novelle Vrije ruimte verscheen dit voorjaar.
Daarna begon een feest dat tot 's morgens vroeg duurde en waar ik zaterdag de gehele dag last van had. Maar ach, als dat de prijs is voor een prachtige avond ... Op naar een literair festival in het westen van Holland!
De spits werd afgebeten door thrillerschrijver Lupko Ellen. Dit jaar werd hij genomineerd voor de Gouden Strop. Jammer dat hij hem niet gewonnen heeft, maar de nominatie is natuurlijk al een hele eer. En: hij is de best verkopende schrijver van uitgeverij Passage!
Na mij trad Paul Gellings op, schrijver, dichter en vertaler. Dit jaar verscheen zijn roman Verbrande schepen, een prachtig boek. Zijn zinnen golven, gelijk zijn stijl van voordragen. In februari 2012 zal hij een hoge Franse onderscheiding ontvangen.
Daarna volgden optredens van Anneke Claus, voormalig stadsdichter van Groningen en Meindert Talma, zanger, muzikant, schrijver en dichter. Beiden bekroonden hun prachtige gedichten met mooie muziek.
Van Bill Mensema verscheen dit jaar zijn derde roman ‘Captain Liefie’. Eigenlijk wilde hij niet meer voordragen, maar gelukkig stond hij afgelopen vrijdag op het podium. Het werd een prachtige performance die vraagt om meer.
Herman Sandman's verhalenbundel De dronken rechtsbuiten en andere helden uit het amateurvoetbal werd dit jaar uitgeroepen tot beste Groninger boek. Maar hij droeg voor uit zijn nieuwste bundel: De Lange leegte. Een humoristisch boek over dat barre, verlaten en gevaarlijke deel in het noordoosten van Groningen. De avond werd afgesloten door Rosa Timmer, columnist bij het Dagblad van het Noorden. Haar eerste novelle Vrije ruimte verscheen dit voorjaar.
Daarna begon een feest dat tot 's morgens vroeg duurde en waar ik zaterdag de gehele dag last van had. Maar ach, als dat de prijs is voor een prachtige avond ... Op naar een literair festival in het westen van Holland!
Abonneren op:
Posts (Atom)